Jak zrezygnować z podobania się wszystkim?

Czy wiesz jaka jest prosta umiejętność, która może zmienić Twoje życie? Jeżeli nie a chcesz się dowiedzieć to ten wpis jest dla Ciebie.

Większość ludzi nie żyje tak, jak chce. Żyje tak, żeby nie zawieść, nie rozczarować, nie wyjść na niekompetentnych, nie być „tymi złymi”.

Brzmi znajomo?

Chęć podobania się wszystkim nie bierze się z próżności. Bierze się ze strachu przed odrzuceniem, oceną, przed konfliktem, przed byciem „za bardzo” albo „nie dość”. Problem w tym, że im bardziej starasz się wszystkim przypodobać, tym mniej jesteś sobą. A im mniej jesteś sobą, tym bardziej czujesz, że coś w Twoim życiu jest nie tak.

Dlaczego próba podobania się wszystkim nie działa

Spróbuj przez chwilę spojrzeć na to trzeźwo.

• Jeśli mówisz „tak”, kiedy chcesz powiedzieć „nie” płacisz za to napięciem i frustracją.
• Jeśli ukrywasz swoje zdanie, żeby nie wywołać konfliktu, konflikt i tak pojawia się w Tobie.
• Jeśli dopasowujesz się do każdego nikt tak naprawdę nie wie, kim jesteś.

I najważniejsze: nie da się podobać wszystkim, nawet jeśli bardzo się starasz.

Zawsze znajdzie się ktoś, kto uzna Cię za:

• zbyt bezpośrednią / zbyt miękkiego,
• zbyt ambitną / zbyt leniwego,
• zbyt emocjonalną / zbyt chłodnego.

To nie jest Twój błąd. Jeśli miałabym wskazać jedną umiejętność, która realnie zmienia jakość życia, to byłaby nią: zdolność do wytrzymania czyjegoś niezadowolenia bez natychmiastowego ratowania sytuacji czyli zgoda na czyjeś niezadowolenie. To nie jest bycie niemiłym, ignorowanie innych czy egoizm. To jest zgoda na to, że ktoś może być rozczarowany, zły albo niezadowolony i świat się od tego nie zawali. Dla wielu osób to jest rewolucja.

Co robimy automatycznie i dlaczego to nas niszczy

Osoby, które chcą się wszystkim podobać, często:

• tłumaczą się za dużo,
• usprawiedliwiają swoje decyzje,
• zmieniają zdanie pod presją,
• biorą odpowiedzialność za emocje innych.

To daje chwilową ulgę („uff, nie jest zły”), ale długofalowo:

• obniża poczucie własnej wartości
• buduje wewnętrzny chaos
• prowadzi do wypalenia i złości na siebie

Bo gdzie w tym wszystkim jesteś Ty?

Przestać się podobać ≠ przestać być w porządku

To ważne rozróżnienie. Możesz być uprzejma, empatyczny, być uważna i jednocześnie stawiać granice, nie zgadzać się z kimś i wybierać siebie. Dojrzałość emocjonalna nie polega na tym, że wszyscy są zadowoleni. Polega na tym, że Ty jesteś w zgodzie ze sobą, nawet jeśli komuś się to nie podoba.

Proste ćwiczenie (ale niełatwe)

Zadaj sobie pytanie w konkretnej sytuacji:

Gdyby nie było ryzyka, że ktoś będzie niezadowolony co bym zrobiła/zrobił?

Zatrzymaj się przy odpowiedzi. Zobacz, jak często Twoje decyzje nie wynikają z tego, czego chcesz, tylko z tego, czego się boisz.

I teraz najtrudniejsze: spróbuj małym krokiem zrobić coś inaczej. Nie wszystko naraz. Nie rewolucję. Jedną sytuację, w której nie uratujesz czyjegoś komfortu kosztem siebie.

Na koniec coś, co warto zapamiętać

Nie jesteś odpowiedzialna za emocje innych dorosłych ludzi. Nie musisz być „łatwa”, „miła” i „bezproblemowa”, żeby być wartościowa. Im bardziej jesteś sobą, tym mniej osób Cię „lubi”, ale za to te właściwe zostają. A to jest bardzo uczciwa wymiana.

Powodzenia…